مینیاتور
سلامی چو بوی خوش آشنایی
 

۲۲-  بیشتر نماهای فیلم های مونتاژ از قاب بندی متعارف با دوربینی که در ارتفاع سینه آدمی قرار گرفته و مستقیماً رو به موضوع دارد می پرهیزند و از زوایای پویاتری استفاده می کنند. نماهای سر بلایی که ساختمانها و آدمها را  در برابر آسمان خالی جای می دهند و با این کار به آنها جلوه ای ترسناک و تهدید آمیز یا قهرمانی می بخشند.قاب بندیهای کج  یا خارج از مرکز به تصاویر جلوه پویا می دهند. کارگردانهای مونتاژ همچنین علاقه داشتند خط افق را در قاب بسیار پایین بگیرند.


۲۳- چون بیشتر فیلم های شوروی با موقعیت های تاریخی و اجتماعی کار داشتند، برخی از عناصر میزان سن های آنها به سمت های واقع گرایی گرایش داشتند.

 

۲۴- کارگردانهای مونتاژ می دانستند که تنش  دینامیک بین عناصر تنها به هم نشینی نماها مربوط نمی شود. این هم نشینی را با استفاده از عناصر میزانسن به منظور تشدید نماها بر بیننده، درون یک نما هم می شد سامان داد. بافت ها، شکل ها، حجم ها، رنگ ها و ... متضاد را در درون یک نما در برابر هم نهاد.

 

۲۵- نورپردازی فیلم های مونتاژ هم به آنها جلوه متمایزی می بخشد. در فیلم های شوروی چه بسا از هیچ نورپرکننده ای استفاده نمی شود. بنابراین شخصیت ها در برابر  پس زمینه ای سیاه دیده می شوند.

 

۲۶- فیلم های مونتاژ از سبک های بازیگری گوناگونی استفاده می کردند؛ از بازی رئالیستی تا بازی فوق استیلیزه.

کارگردانها از تیپ سازی استفاده می کردند؛ آنها از نابازیگرانی بهره می گرفتند که ظاهر فیزیکی شان بلافاصله نشان می داد که نقش چه آدمهایی را بازی می کنند. تیپ سازس گامی بود به سمت رئالیسم.

 

۲۷- از سه جنبش آوانگارد(امپرسیونیسم،اکسپرسیونیسم و مونتاژ شوروی) تنها سبک مونتاژ شوروی است که تا نخستین سالهای سینمای ناطق دوام آورد.

امپرسیونیسم فرانسه( ۱۹۲۹-۱۹۱۸)

اکسپرسیونیست آلمان (۱۹۲۷-۱۹۲۰)

مونتاژ شوروی(۱۹۳۳-۱۹۲۵).(ص۱۱۳)

 

۲۸- نخستین اتهامی که به فیلمسازان هوادار سبک مونتاژ می زنند، «فرمالیسم» است؛ اصطلاح مبهمی که غالباً معنایش این بود که فلان فیلم برای تماشاگر عام بیش از اندازه پیچیده است و سازندگانش بیش از آن که به درستی ایدئولوژیک آن توجه داشته باشند، به سبک آن علاقه مند بوده اند.

 

۲۹-جنبش مونتاژ با فیلم «سرباز فراری» پودفکین به پایان رسید.

 

۳۰- در دوره ۱۹۱۴ تا حدود ۱۹۳۰ گروهی از منتقدان ادبی روسی که روابط نزدیکی با کوبوفوتوریست ها و کنستراکتیویست ها داشتند مکتب نظری مهمی پدید آوردند که«فرمالیسم روسی» نام گرفت. فرمالیست های روسی بر این باور بودند که آثار هنری از همان قوانینی تبعیت نمی کنند که سایر اشیاء تبعیت می کنند.



موضوع مطلب : سینما

ارسال شده در: ۱۳۸۸/۱٠/۱٢ :: ٤:۱٥ ‎ب.ظ :: توسط : رضا



موضوعات
آرشيو وبلاگ
پيوندها
RSS Feed