مینیاتور
سلامی چو بوی خوش آشنایی
 
اکسپرسیونیست آلمان(1927-1920 )- قسمت اول

 

* بعد از جنگ جهانی اول در آلمان ، سبکهایی که  به راه  افتادند به شرح زیر است:

ژانر فیلمهای پرزرق و برق، جنبش اکسپرسیونیسم آلمان و فیلمهای کامرشپیل.

 

* اکسپرسیونیسم در حوالی سال ۱۹۰۸ به عنوان سبکی متمایز در نقاشی و تئاتر شده بود. نقاشان امپرسیونیست فرانسه کوشیده بودند کیفیات گریزان نور را به چنگ آورند. در نقاشی اکسپرسیونیسم به فعالیتهای دو گروه باید بالید.گروه پل در سال ۱۹۰۶ تشکیل شد و اعضایش لودویک کیرشنر و اریش هکل بودند. در سال ۱۹۱۱، گروه سوار آبی تاسیس شد. فرانتس مارک و واسیلی کاندینسکی ازحامیان این گروه بودند. از دیگر هنرمندان اکسپرسیونیست:

اسکار کوکوشکا و لیونل فاینینگر.

 


* ویژگیهای نقاشان اکسپرسیونیست:

نقاشان اکسپرسیونیست به طور کلی از سایه روشنها و رنگهای ظریفی که به نقاشیهای رئالیستیاحساس حجم و عمق می بخشید دوری می کردند. در عوض از لکه های بزرگ رنگهای روشن و غیر واقع گرایانه و طرحهای کارتون مانند  استفاده می کردند. چه بسا صورت آدمها کبود بود، یا تکراری ترین موتیف مارک گروهی از اسب های آبی بود.

 

* سر مشق استیلیراسیون در دکور و بازیگری تئاتر اکسپرسیونیستی بود.

 

* فیلمهای اکسپرسیونیستی فیلمهایی  هستند که از نظر سبک میزانسن گرافیکی و از ریخت افتاده برگرفته از تئاتر اکسپرسیونیستی به مطب دکتر کالیگاری می مانند. اکسپرسیونیسم آلمانی هم مانند امپرسیونیسم فرانسوی از تکنیکهای گوناگون رسانه سینما ـ میزانسن ، تدوین ، کاردوربین به شیوه های خاص خود استفاده می کند. وجه ممیزه اکسپرسیونیسم آلمان بیشتر در استفاده خاص آن از میزانسن است.

 

* فیلمهای اکسپرسیونیستی آلمان به میزان غیر عادی بر ترکیب بندی تصویری تک تک نماها تاکید می کنند. بیشتر فیلمها توجه مار ا به عنصر خاصی در نما جلب می کنند نه طرح کلی نما.

در فیلمهای اکسپرسیونیستی، حالت بیانگر مرتبط با عنصر انسانی به همه وجوه میزانسن  تسری پیدا می کند. در سالهای ۱۹۲۰، در وصف فیلمهای اکسپرسیونیستی غالباً اشاره می کردند که دکورها «بازی می کنند» یا با حرکات بازیگران در می آمیزند. دکور نه تنها به عنوان یک عنصر زنده عمل می کرد بلکه بدن بازیگر نیز به عنصر دیداری بدل می شد.

 

* سطوح استیلیزه کمک می کردند عناصر نا همگون دورن میزانسن همانند به نظر بیایند.

 تقارن هم راهی بود برای ترکیب بازیگران لباسها و دکور با هدف تاکید بر ترکیب بندی تصاویر.

 

* شاید آشکار ترین و غالب ترین خصوصیت اکسپرسیونیسم استفاده آن از ریخت افتادگی و اغراق باشد.  در فیلمهای اکسپرسیونیستی خانه ها غالباً نوک تیز و  معوج هستند، صندلی ها بلندند و راه پله ها خمیده و نااستوارند.

 

* این یک واقعیت است که بازی اکسپرسیونیستی تعمداً اغراق شده و موکد بود  تا با سبک کلی میزانسن سازگار باشد.در نماهای عمومی حرکات بازیگران گاه به رقص می ماند و بازیگران در مسیرهایی حرکت می کردند که دکور مجبورشان می کرد.

 

* اصل اغراق شامل نماهای درشت چهره بازیگران هم می شد. به طور کلی، در فیلمهای اکسپرسیونیستی بازیگران هیچ کوششی برای خلق  جلوه رفتار طبیعی نمی کنند؛ غالباً بریده، بریده حرکت می کنند، درنگ می کنند و با دست حرکات ناگهانی می کنند.بازی این بازیگران  را باید با ملاکهای بازی واقع گرا داوری کرد، بلکه باید دید این حرکات چگونه با میزانسن عمومی جور در می آیند.

 

*یک خصوصیت دیگر و بسیار مهم  میزانسن اکسپرسیونیستی همنشینی شکلهای مشابه در ترکیب بندی تصویر است. یکی از شگردهای معمول فیلمهای اکسپرسیونیستی قرار دادن ادمها در کنار درختهای از شکل افتاده است به نحوی که این دو شکل مشابهی بسازند.

 

* از اکسپرسیونیسم غالباً برای نقل روایت هایی استفاده می شد که در گذشته یا مکانهای عجیب و غریب اتفاق می افتادند یا دارای عناصر تخیلی یا وحشتناک بودند.



موضوع مطلب : سینما

ارسال شده در: ۱۳۸۸/۱٠/۱٢ :: ٤:۱٥ ‎ب.ظ :: توسط : رضا



موضوعات
آرشيو وبلاگ
پيوندها
RSS Feed