مینیاتور
سلامی چو بوی خوش آشنایی
 

برای داشتن قوانین استاندارد در کار با چند دوربین این است که کار بر اساس سلیقه افراد انجام نشود و کار به تندی پیش رود. همچنین این راه، راه دقیق و مستقیمی برای کارگردان است برای این که به عوامل برنامه بگوید منظورش چیست و چه می خواهد.

 

دستورات نوشته شده برای دوربینها

دستوراتی بر روی کاغذ در مورد  دستوراتی که کارگردان به عوامل می دهد وجود دارد که شامل نماها و حرکاتی که کارگردان همواره می خواهد آنها راداشته باشد و ان دستورات فورا توسط یک تصویربردار مجرب قابل درک خواهد بود.(شکل پایین خلاصه ای از این دستورات را نشان می دهد).


دستورات نانوشته

سابقا تنظیمات نماها بر اساس سلیقه کارگردانان بود. همواره این قضیه را مد نظر داشته باشید که فقط شما هستید که می توانید کل نماها را ببینید و تصویربرداران فقط می توانند نمای خود راببینند(اگرچه تصویربردار باتجربه تصوری در مورد آنچه که تصویربرداران دیگر در حال تصویربرداری هستند دارد). تصاویر بدون استثنا نیاز دارند تا تنظیم شوند، به خصوص هنگامی که شما می خواهید دو دوربین را به هم متصل سازید.

دستورات دوربینها نسبت به هم مشابه هستند. اما سعی کنید دستورات خود را به صورت دقیق به تصویربرداران بگویید. اگر شما به یک دوربینی می گویید«پن رایت » ـ حرکت یر دوربین به سمت راست ـ آنها نمی دانند که شما کجا می خواهید و بر روی چه چیزی می خواهید حرکت دوربین متوقف شود. پس تلاش کنید منظور خود را به طور کامل بیان نمایید«پن رایت تا جایی که در کاملا درون کادر باشد».

تنها به این گفته بسنده نکنید «دوربین2، Looking Room» ،تصویر بردار نمی داند که منظور شما چیست و آیا شما می خواهید فضا کمتر و یا بیشتر شود.

به خاطر سپردن نام تصویربرداران در برقرار نمودن ارتباط بهتر با آنها کمک شایانی به شما خواهد نمود. گماردن افراد با پشتکار و با تجربه در پشت دوربینها ، انجام کار را برای شما راحت تر می سازد و ریسک کمتری برای تولید برنامه می توان متصور شد. اگر در تیم شما دو نفر با یک نام وجود دارد، برای راحت تر شدن کار آنها را با شماره دوربینهایشان صدا بزنید ، به خصوص هنگامی که در حال تولید برنامه زنده هستید  و سرتان شلوغ است، برایتان آسانتر خواهد بود که شماره های دوربینها را بگویید.بااین کار می توان علامتی برای تیم فرستاد بدین معنا که هرگاه شما شماره دوربینها را می گویید ، آنها بفهمند که سرتان شلوغ است و بیقرار هستید.

 

Crashing In Or Out

معمولا در برنامه هایی که ریتمشان تند است،تصویربردار فرض را بر این می گذارد که کارگردان هر لحظه و بدون هیچ علامتی و یا حداقل علامتی بر روی دوربین اوبیاید و تصویر دوربین او را به عنوان تصویر فینال انتخاب نماید؛ که این امر ، این نتیجه را در بر خواهد داشت تا تصویربرداران حرکت را خیلی آهسته تر نسبت به آن چیزی که کارگردان نیاز دارد انجام دهند و تصور تصویربرداران این است که کارگردان بتواند هر لحظه که اراده نماید تصویر آنها را به عنوان یک تصویر سنجیده و عاری از اشتباه و یا در حال اصلاح بر روی آنتن بفرستد.

گاهی اوقات کارگردان دوست دارد خیلی سریع به نمایی که دوست دارد برسد پس به تصویربردار می گویدCrash to Sth این جمله این معنا را به همراه خواهد داشت که تصویربردار می تواند به سرعت بر رو ی آن زوم نماید و شما بر روی تصویری که در حال زوم کردن است نمی توانید زوم نمایید تا هنگامی که آنها درست کادر بندی نمایند؛ همچنین این جمله این معنا رابرای کارگردان به همراه خواهد داشت که نباید تصویر آن دوربین را به آنتن  یا برای ضبط به VTR بفرستدتا هنگامی که آن دوربین تصویرش را اصلاح نماید، اما می تواند منتظر باشد که به زودی می تواند تصویر آن دوربین را نتخاب نماید.



موضوع مطلب : کارگردانی

ارسال شده در: ۱۳۸۸/۱٠/۱۳ :: ۱:٤٢ ‎ق.ظ :: توسط : رضا



موضوعات
آرشيو وبلاگ
پيوندها
RSS Feed