مینیاتور
سلامی چو بوی خوش آشنایی
 

تصویربرداری برنامه 

 

شروع نمودن برنامه با میزانسنی که در مطلب(کارگردانی مصاحبه6 ـ قسمت اول ـ) توضیح داده شد احتمالا شبیه به یک برنامه مصاحبه معمولی خواهد بود. استفاده از دوربین 3،2،1 و4 که نمای گروهی و دوربین5 که نمای معکوس از تماشاگران به شما می دهد شروع خوبی خواهد بود.

 

هنگامی که مجری سوالی را از تماشاگران می پرسد شما می توانید مستقیما به دوربین5 کات نمایید تا اینکه دوربین6 نمای تکی از تماشاگری که در حال صحبت با مجری است بگیرد. هنگامی که دوربین 6 در حال صید نمودن نمای تکی از تماشاگری که در حال صحبت است ، دوربین4 می تواند به صورت عادی و معمولی زوم نماید بر روی مهمانی که در حال جواب دادن به سوال تماشاگر است.

آگاه باشید که دوربین6، احتمالا عمق میدان کمی دارد چون نور بر روی تماشاگران زیاد نیست. بنابراین شما هم نیاز دارید به یک تصویربردار خوب وکاربلد و هم زمان کافی برای گرفتن نما از آنها، تا این که تصویربردار به خوبی کادر بندی کند و فوکوس نماید.


عمل وعکس العمل

اگر شانس بیاورید مهمانان برنامه تان عقاید شان با یکدیگر متفاوت باشد. هنگامی که یکی از مهمانان در حال صحبت کردن است حداقل یکی از آنها مخالف است، یک کارگردان خوب در این گونه برنامه ها کسی است که نماهای عکس العملی خوبی از مهمانان بگیرد.

دوربینهای2و3 که به صورت ضربدری تصویربرداری می کنندمی توانند نماهای بسیار متفاوت از مهمانانی که در حال نگاه کردن به تماشاگران هستند و دیگر مهمانانی که در حال مخالفت با او هستند.

آنچه که در حال اجرا است را بدانید مثلا چه کسی در حال برنامه حضور دارد ، دیدگاه او چیست! بر این اساس شما می توانید خیلی جلوتر پیش بینی کنید که صحبتهای او به کجا می رسد و به چه کسی برخواهد خورد. فراموش نکنید که تماشاگران همواره در باره موضوعات مختلف دیدگاه خودشان راخواهند داشت بنابراین اگر مهمانی درباره مسئله ای صحبت می کند ممکن است بعضی از تماشاگران را عصبانی کند، تلاش کنید با گرفتن نماهای عکس العمل از تماشاگرانی در داخل استودیو این امر را تشدید نمایید.

 

سوالات از پیش آماده شده

بعضی از قالبهای برنامه ای، از سوالات از پیش آماده شده که توسط تماشاگران مطرح می شود   استفاده می برند. این کار سه فایده دارد:

اولا، شما می دانید که چه سوالاتی می خواهد در برنامه مطرح شود. ثانیا، شما وقت کافی برای گرفتن نماهای« تمیز» خواهید داشت و ثالثا، شما جای میکروفن را در صحنه  می دانید.

برای این کار شما به یک سیستم ساده برای توصیف افرادی که در صحنه نشسته اند نیاز دارید، بعضی استودیو را به نواحی مختلف و بر اساس ردیفها و ستونها تقسیم می کنند. (دوربین6، نفربعدی، خانمی که در ناحیه آبی، ردیف3و ستون6 نشسته است).

 

صدا

در بسیاری موارد ضبط صدا بسیار سخت تر از تصاویر است. شما نیاز دارید به ترکیب چند «بوم من» با میکروفنهای شخصی که با میکروفنهایی که در سقف کار گذاشته شده اند. که در این کار نیاز دارید به یک صدابردار با تجربه که این صداهایی که از میکروفنهای مختلف گرفته شده است را با هم ترکیب نماید تا صدا را  در حد استاندارد نگه دارد.



موضوع مطلب : تلویزیون

ارسال شده در: ۱۳۸۸/۱٠/۱۳ :: ۳:۱٧ ‎ق.ظ :: توسط : رضا



موضوعات
آرشيو وبلاگ
پيوندها
RSS Feed