مینیاتور
سلامی چو بوی خوش آشنایی
 

تکنیک مصاحبه برای تلویزیون بسیار متفاوت از مصاحبه برای روزنامه و رسانه های نوشتاری است.مصاحبه کننده برای روزنامه می تواند مصاحبه خود را از طریق تلفن و یا در گوشه ای خلوت در حالی که چیزی می نوشد، به وسیله یک خودکار و یک دفتر چه انجام دهد.موقعیت انجام مصاحبه می تواند رسمی باشد و یا نباشد و این امر با توافق طرفین صورت می گیرد.سوالات و پاسخها از یک قاعده و قانون منطقی تبعیت نمی کنند، به همین منظور مصاحبه کننده ،بعد از تایپ کردن مصاحبه، آن رادر قالب یک مصاحبه مرتب در آورده و به هر شکلی که دلخواهش است تنظیم می نماید.

 کار یک گزارشگر تلویزیونی ،یک کار گروهی است نه یک انفرادی؛ به طوری که در کوچکترین مصاحبه ای که ضبط می شود ،حداقل یک تصویربردار با او همراست،که فوراً باید تصاویر را ضبط نماید و اگر پخش زنده باشد بر روی آنتن بفرستد.


مولفه های زیادی برای یک  اجرای خوب وجود دارد که باید از آن آگاه بود و سعی کرد که آنها را در حین انجام مصاحبه به کار برد.

1-     وراجی نکنید.

2-     سوالات را واضح بپرسید به طوری که مفهوم دو پهلویی نداشته باشند.

3-  سوال بپرسید نه این که شروع به صدور قطعنامه نمایید به طوری که مصاحبه شونده نداند که جواب سوال شما را چه بدهد

4-     این را بدانید که بیننده بیشتر علاقه دارد صحبتهای مصاحبه شونده را بشنوند تا شما را.

5-  هرگاه شما یک سوال را پرسیدید، اجازه بدهید که مصاحبه شونده جواب سوال شما را بدهد .در زمانی که مصاحبه روند خنثی پیدا نمود، صحبتهای اوـ مصاحبه شونده ـ را هنگامی قطع نمایید.این را به یاد داشته باشید که تدوین در هنگامی که دو صدا یعنی صدای مصاحبه کننده و مصاحبه شونده همزمان با هم به گوش می رسد، سخت است .

6-     از سوالتی که جنبه دست گرمی دارند به شدت اجتناب نمایید چون وقت مصاحبه را تلف می نمایند.

7-  مواظب باشید سوالاتی نپرسید که جواب آنها تک کمه ای باشد و مصاحبه شونده با "بله" و یا" خیر" جواب شما را بدهد.



موضوع مطلب : تلویزیون

ارسال شده در: ۱۳۸۸/۱٠/۱٤ :: ٢:۳٠ ‎ق.ظ :: توسط : رضا



موضوعات
آرشيو وبلاگ
پيوندها
RSS Feed