مینیاتور
سلامی چو بوی خوش آشنایی
 

بچه‌دار شدن هم مثل ازدواج کردن یک امر طبیعی در زندگی هر انسانی است. با پیشرفت دنیا سبک زندگی بشر نیز با تغییرات زیادی رو به رو است که جنبه‌های مختلف زندگی نیز تحت‌الشعاع این تغییر قرار خواهد گرفت. یکی از این جنبه‌ها بچه‌دار شدن است که سبک تفکرات راجع به بچه‌دار شدن، شیوه بچه‌داری،‌ تعداد فرزندان و... همگی دستخوش این تغییرات شده‌اند.


در گذشته شاید دغدغه‌ها راجع به بچه‌دار شدن کمتر بود و والدین به راحتی و هر تعدادی که می‌خواستند بچه‌دار می‌شدند بدون این‌که به چگونگی بزرگ شدن و مسائل آنها اعم از آموزش و پرورش، بهداشت، تغذیه و... بیندیشند، اما امروزه ما شاهد پدر و مادرانی هستیم که تمام زندگی‌شان یک یا دو فرزند است که تمام وقت و انرژی آنها را می‌گیرند. با این تغییرات وقتی زوج‌ها به بچه‌دار شدن فکر می‌کنند با تردیدها و ترس‌هایی روبرو می‌شوند که نمی‌دانند تصمیم درست چیست. به همین منظور ما دانسته‌های خود را در اختیار شما قرار می‌دهیم تا شاید بتوانید راجع به این امر بهتر و با اطمینان بیشتری تصمیم بگیرید.

آمادگی برای پدر و مادر شدن

برای بچه‌دار شدن هم آمادگی پدر شرط است هم مادر، اگر یکی از زوجین بخواهد بچه‌دار شود و دیگری نخواهد نمی‌توان تصمیم به بچه‌دار شدن گرفت چرا که به دنیا آوردن بچه و بزرگ کردن آن به آمادگی هر دو احتیاج دارد تا بتوانند با همکاری هم پدر و مادر ایده‌آلی باشند و فرزند سالمی ‌را نیز به دنیا بیاورند و به شایستگی بزرگ کنند.
وقتی زن دوست ندارد که بچه‌دار شود مرد هرگز نباید بر بچه‌دار شدن پافشاری کند چرا که هرچه پدر در امر بچه‌داری به مادر کمک کند باز این مادر است که باید با محبت و حوصله و اشتیاق فرزند خود را بزرگ کند و اگر این آمادگی را نداشته باشد مادر و بچه با هم ضربه خواهند خود و ممکن است هر دو دچار مشکل شوند.
وقتی مرد دوست ندارد بچه‌دار شود نیز نباید بدون آمادگی او بچه‌دار شد چرا که هر چقدر مادر در امر بچه‌داری تبحر داشته باشد باز هم به کمک پدر در این امر احتیاج دارد و اگر مرد نتواند این را بخوبی درک کند یا نخواهد کمک کند آن وقت نیز خانواده ضربه خواهد خورد و نمی‌توان آن‌طور که باید بچه‌داری کرد.
پدر و مادر بودن هر کدام وظایف خاصی را به همراه می‌آورد که اگر آمادگی قبلی وجود نداشته باشد بار مسوولیت سنگینی خواهد کرد و پدری و مادری کردن را دشوار.
پس برای بچه‌دار شدن آمادگی ضمنی و خواست قبلی هر دو طرف شرط است. حال اگر یکی از دو طرف مخالفت می‌کند به جای پافشاری دنبال دلیل آن باشید و ببینید چرا یکی از شما نمی‌خواهد بچه‌دار شود. گاهی افراد از بچه‌دار شدن می‌ترسند که در ادامه راجع به این موضوع صحبت خواهیم کرد. گاهی نیز ممکن است به زندگی زناشویی خود امیدوار نباشند که در این صورت نیز اول از همه باید مشکلات بین زن و شوهر حل شود و اصلا به بچه‌دار شدن تا حل کامل مشکل فکر نکرد. بعضی‌ها نیز فکر می‌کنند با آمدن بچه ممکن است از محبت همسرشان به آنها کم شود که این تفکر کاملا غلط است، زیرا ممکن است بر اثر زیادتر شدن مسوولیت‌ها وقتی کمتر از گذشته را با همسر خود باشید اما همسرتان شما را در دوجایگاه دوست خواهد داشت هم به عنوان همسر و هم به عنوان پدر یا مادر بودن بچه‌شان و این محبت را دو چندان می‌کند و بین‌شان پیوند عمیق‌تری برقرار خواهد شد و با یک برنامه‌ریزی دقیق می‌توانید لحظات خوشی را نیز با همسرتان داشته باشید.

باورهای غلط

1 - رفع مشکلات با بچه‌دار شدن: اگر مشکل شما بیکاری است و حوصله‌تان سر رفته است، اگر همسر بی‌مسوولیتی دارید، اگر همسرتان معتاد یا رفیق باز است و هیچ وقت در خانه نیست، اگر همسر شما تنبل است و خانه تان همیشه به هم ریخته است، اگر دائما با همسرتان جر و بحث دارید و گاهی نیز به جدایی فکر می‌کنید و... چرا فکر می‌کنید با بچه‌دار شدن می‌توانید این مشکلات را حل کنید. بچه نه مشاور است نه وکیل است و نه روانشناس و نه اسباب بازی و وسیله سرگرمی یا متخصص ترک اعتیاد بلکه انسانی است که با ناتوانایی‌های خاصی به دنیا می‌آید و احتیاج به حمایت همه جانبه شما دارد آن وقت اگر شما به کمک این موجود ناتوان در حل مشکلاتتان فکر می‌کنید کاملا در اشتباهید چرا که او با مشکلات و دغدغه‌های جدیدی می‌خواهد وارد زندگی شما شود و وقت بیشتری را از شما خواهد گرفت و اگر هم در بعضی خانواده‌ها می‌بینید که مشکلشان با بچه حل شده است به این دلیل است که آنها دیگر فرصت فکر کردن به مشکل را ندارند و تنها به دلیل بچه داشتن با هم زندگی می‌کنند و در واقع زندگی خود را فدای فرزندشان کرده‌اند و کمتر احساس خوشبختی می‌کنند. اگر در زندگی زناشویی خود دچار مشکل هستید ابتدا به حل آن فکر کنید و بعد به بچه‌دار شدن چرا که بچه‌دار شدن راه حل نیست بلکه مساله ای جدید است.
2‌- اگر بچه‌دار شوید دیگر نمی‌توانید با هم اوقات خوشی داشته باشید و از هم دور می‌شوید:شما می‌توانید با بچه‌دار شدن به همسرتان نزدیک‌تر شوید چرا که حالا علاوه بر نقاط مشترک و پیوند‌هایتان یک فرزند دارید که پیوند عمیقی بین شما برقرار می‌کند و شما را به هم نزدیک می‌کند. شما می‌توانید با هم از وجود فرزندتان لذت ببرید. هیچ چیز لذت بخش‌تر از همکاری در بچه‌داری نیست. در عین حال نیز قرار نیست و درست هم نیست که شما تمام وقت خود را صرف بچه کنید و از همسرتان و حتی از خودتان غافل شوید بلکه می‌توانید با برنامه‌ریزی و مدیریت زمان و کارها وقت‌هایی را هم به خود و همسرتان اختصاص دهید.
3‌ - بچه‌دار شدن به امید این‌که دیگران او را بزرگ می‌کنند : داشتن کمک در بچه‌داری نعمت بزرگی است. افرادی مثل خاله و عمه و مادر بزرگ‌ها می‌توانند چند ساعت در روز فرزند شما را نگهداری کنند اما مسوولیتی در این زمینه نخواهند پذیرفت و ممکن است هر لحظه دیگر شرایط نگهداری فرزند شما را نداشته باشند. پس بدون توجه به این‌که چه کسی می‌خواهد به شما کمک کند روی توانایی‌های خود حساب کنید که اگر کسی نتوانست به شما کمک کند بتوانید از پس نگهداری بچه بر بیایید.
4 - بچه خودش بزرگ می‌شود: بزرگ شدن تنها قد کشیدن طولی و عرضی نیست بلکه جنبه‌های مختلفی در بزرگ کردن بچه وجود دارد مثل تربیت اخلاقی روحی و حتی جسمی.‌ شما اگر مراقب تغذیه و فرزندتان نباشید ممکن است در آینده دچار مشکل شود، یک سرما خوردگی کوچک می‌تواند مشکل‌ساز شود و یک لحظه غفلت از بچه می‌تواند جسم و روح او را به خطر بیندازد. پس بچه‌داری مسوولیتی بزرگ ولی شیرینی است که نباید با بچه‌دار شدن از زیر آن شانه خالی کرد و به این امید ماند که بچه خودش بزرگ خواهد شد. نباید تعداد زیادی بچه به دنیا آورد و به آینده این بچه‌ها فکر نکرد. یک فرزند موفق و سالم لذت بیشتری از چند فرزند ناموفق و رشد نیافته دارد.

حرف اطرافیان، تنها نظر شخصی است

1 - زمان بچه‌دار شدن : دیر یا زود بودن برای بچه‌دار شدن به خود شما بستگی دارد. آمادگی جسمی‌ و روحی شما توامان می‌تواند شما را پدر و مادر خوبی کند نه سن و سال شما. بسیارند پدر و مادران جوانی که نمی‌توانند والدین خوبی برای فرزندانشان باشند و بسیارند والدینی که سن بیشتری دارند ولی در پدر و مادر بودن کامل نیستند پس حرف اطرافیان که دارد دیر می‌شود و زودتر بچه‌دار شوید نباید ملاک تصمیم‌گیری شما باشد بلکه آمادگی خودتان شرط است. در مورد زود بودن نیز همین‌طور، ممکن است شما در بدو ازدواج خود با همسرتان تصمیم بگیرید بچه‌دار شوید و توانایی‌های خود را بسنجید و ببینید می‌توانید والدین خوبی باشید پس چه بهتر که زودتر بچه‌دار شوید (البته در بدو ازدواج برای این‌که زن و شوهر هنوز تجربه کافی برای زندگی مشترک به دست نیاورده‌اند و ممکن است هنوز به طور کامل همدیگر را نشناخته باشند بهتر است حداقل تا یکسال صبر کنند و بعد بچه‌دار شوند.)
2 - تعداد بچه‌ها: شما می‌خواهید فرزندتان را بزرگ کنید و شما می‌توانید تصمیم بگیرید که چند فرزند می‌خواهید. پس براساس توانایی‌ها و شرایط و خواسته‌هایتان تصمیم بگیرید که فرزندان بعدی خود را چه موقع و ‌چه تعدادی به دنیا بیاورید. ممکن است شما با یک فرزند احساس رضایت داشته باشید و ممکن است نه. پس خودتان می‌دانید که چه بکنید و مسوولیت یک یا چند فرزند را بپذیرید. گاهی نیز ممکن است به خاطر این‌که جنس خاصی از فرزند را ندارید اطرافیان به شما فشار بیاورند که یک دختر یا یک پسر به دنیا بیاورید اما بدانید که دختر و پسر فرقی ندارد مهم این است که شما می‌توانید یک فرزند دیگر بیاورید و بزرگ کنید یا خیر. پس به حرف اطرافیان توجه نکنید.
3‌- بچه‌داری خیلی سخت یا خیلی آسان است : ممکن است کسی که بچه‌ای بیمار یا بد قلق دارد به شما بگوید که بچه‌داری خیلی سخت است یا کسی که بچه‌ای آرام و خوش اخلاق دارد و همسرش به او در بچه‌داری کمک می‌کند به شما بگوید که بچه‌داری خیلی آسان است، اما واقعیت این است که بچه‌داری نه خیلی سخت است و نه خیلی آسان. اگر شما مهارت‌های لازم را در بچه‌داری داشته باشید می‌توانید کودک خود را بدون مشکل بزرگ کنید و قضاوت راجع به سختی و آسانی بچه‌داری را خودتان انجام دهید و از کسی نپرسید چرا که انسانی با شرایط جسمی، روحی و محیطی مثل شما وجود ندارد که بتواند جای شما قضاوت کند.
خلاصه یادتان باشد به نظر‌های دیگران به عنوان تجربه‌های شخصی‌شان نگاه کنید نه یک نظریه صرف. استفاده از این تجربه‌ها خوب است اما کافی و تعیین کننده نیست.

ترس‌های بی‌مورد

1‌ - سلامتی خود و فرزند: اگر تحت نظر پزشک متخصص هستید و او سلامت خود و فرزندتان را تایید می‌کند ترس‌تان بی‌مورد است. ترس از زایمان و ترس از سالم نبودن بچه ترسی است که همه مادران به آن دچار می‌شوند اما نباید آنقدر زیاد شود که مادر را دچار استرس کند یا از بچه‌دار شدن پشیمان، بلکه این ترس باید تا اندازه‌ای باشد که شما را به احتیاط‌های لازم وادارد تا مراقب خود و فرزندتان باشید و شیوه زندگی سالم را پیشه کنید نه بیشتر.
2‌ -ترس از ناتوانی: این ناتوانی شامل جنبه‌های مختلفی از قبیل مالی، جسمی‌، بزرگ کردن بچه و جنبه روحی و روانی می‌شود. باید گفت که فرزند شما وقتی به دنیا می‌آید به طور ناخود آگاه انرژی به شما و همسرتان می‌دهد که می‌توانید خیلی بیشتر از آنچه قبلا فعالیت می‌کردید فعال باشید و همین امر باعث می‌شود شما انگیزه بیشتری داشته باشید و تلاش مضاعفی کنید تا شرایط مادی خود را بهبود ببخشید و خواهید دید که بایک برنامه‌ریزی مالی می‌توانید به راحتی بچه‌دار شوید و ببینید که بچه نه این‌که شرایط مادی شما را بد نکرده بلکه باعث بهبودی آن نیز شده است (این مساله را تمام کسانی که بچه‌دار شده‌اند تایید می‌کنند.) البته این به معنی آن نیست که شما تعداد زیادی بچه بیاورید به امید این‌که هرکدام روزی خود را می‌آورند بلکه باید به فراهم کردن رفاه نسبی برای آنها نیز بیندیشید و در تعداد فرزندانتان تجدید نظر کنید.
از لحاظ توانایی جسمی‌ و روحی نیز باید بدانید که خداوند در وجود همه‌ حس پدر و مادری را نهاده است و هر جسم و روح سالمی‌ می‌تواند پدر و مادر خوبی شود پس ترس بی اساسی راجع به این مساله نداشته باشید و اگر هم مشکل جسمی‌ یا روحی در گذشته یا حال داشته یا دارید حتما قبل از بارداری به پزشک مراجعه کرده و با او مشورت کنید تا اطمینان کافی به دست بیاورید.

پدر و مادری، بدون افراط و تفریط

یک چیز مهم که باید در بچه‌دار شدن بدانید این است که شما باید والدینی باشید که در همه چیز متعادل است و افراط و تفریط را کنار بگذارید. متاسفانه در جامعه امروز ما کمتر والدینی یافت می‌شود که تعادل را در پدر و مادری کردن رعایت کند یا شاهد والدینی هستیم که تمام زندگی و تمرکزشان فرزندانشان هستند و دائما در حال سرو کله زدن با فرزندانشان هستند و دغدغه‌ای جز آنها ندارند یا پدر و مادرانی که فرزندان خود را رها کرده و برایشان مهم نیست که حال و روزشان چگونه است. هر دو این حالات غلط است و پدری و مادری کردن این نیست بلکه شما باید در نقش یک معلم و مشاور و دوست برای فرزندتان باشید نه این‌که تمام وقت و انرژی خود را صرف فرزندتان کنید و تازه بهره کافی نیز نبرید. وقتی می‌خواهید به مسیری برسید اگر سرعتتان زیاد باشد از آن هدف رد می‌شوید و اگر سرعت کمی‌ داشته باشید به آن نمی‌رسید یا دیر می‌رسید. سرعت مجاز در والدین یعنی تعادل داشتن یعنی شما باید راه و رسم زندگی را به فرزندانتان بیاموزید و آنها را آزاد بگذارید تا انتخاب کنند و در انتخاب گزینه بهتر کمکشان کنید نه این‌که به جای آنها انتخاب کنید و به جای آنها زندگی کنید. به جای این‌که با فرزندتان درس بخوانید درس خواندن را برایش جا بیندازید و نحوه آن را به او بیاموزید تا هم وقت کمتری از خودتان تلف شود و هم فرزند شما بتواند بدون شما زندگی کند. برای این‌که مهارت‌های پدر و مادری کردن را بیاموزید هم می‌توانید با یک روانشناس مشورت کرده و به او اعتماد کنید تا در هر زمینه شما را راهنمایی اصولی کند و هم می‌توانید با مطالعه، روش‌های علمی ‌و ثابت شده را پیدا کنید.

بارداری ناخواسته

تمام مسائلی که گفتیم برای کسانی بود که در حال فکر کردن به بچه‌دار شدن هستند و می‌خواهند قبل از بچه‌دار شدن تمام نکات را بسنجند، اما گاهی پیش می‌آید که افراد بدون این‌که آمادگی و انتظارش را داشته باشند بچه‌دار می‌شوند. در این شرایط به ترتیب اولویت زیر می‌توانید مقدمات بچه‌دار شدن خود را فراهم کنید.
1‌ -حفظ آرامش: قبل از هر چیز آرامش خود را حفظ کنید و به هیچ وجه دچار استرس نشوید و برای به دست آوردن این آرامش و حفظ آن در طول بارداری بکوشید، حتی اگر لازم شد نزد روانشناس روش‌های رسیدن به آرامش را بیاموزید.
2 - سلامتی مادر و بچه: برای این‌که هیچ وقت سلامتی خود و فرزندتان را به خطر نیندازید قبل از هر عکسبرداری، واکسن زدن یا دارو خوردن از این‌که باردار نیستید مطمئن شوید. سبک زندگی خود اعم از تغذیه، تفریحات و فعالیت‌های بدنی و روانی را به سبک یک زندگی سالم پیش ببرید.
به محض این‌که فهمیدید باردار هستید فهرستی از فعالیت‌ها و داروهایی که قبل از خبر بارداری‌تان مصرف کرده‌اید یا انجام داده‌اید تهیه کنید و به پزشکتان بدهید تا احتمال هر گونه خطر را از بین ببرید. دائما تحت نظر پزشک باشید و راهکارهای او را به کار ببرید و ورزش را فراموش نکنید.
3 - حل کردن مشکلات: ‌اگر با همسرتان مشکلی دارید قبل از به دنیا آمدن فرزندتان مشکل را حل کنید و بهترین و کوتاه‌ترین راه مراجعه به یک روانشناس یا مشاور مجرب برای رفع مشکلات زناشویی است برای این‌که با آغوشی باز به استقبال فرزند خود بروید و نگران آینده زندگی مشترک خود نباشید.
4 - کسب مهارت‌ها: اگر مادری بی‌تجربه هستید و از بچه‌داری چیزی نمی‌دانید قبل از به دنیا آمدن فرزندتان این مهارت را بیاموزید. می‌توانید به کلاس‌های کودکیاری مراجعه کنید، مطالعه کنید یا در کنار کسی که بچه کوچک دارد و از شما باتجربه‌تر است بروید و از او این مهارت‌ها را بیاموزید تا در بچه‌داری مادری دستپاچه نباشید که فرزندتان را موش آزمایشگاهی کنید.
5 - همراهی با همسر: وظیفه پدر، همراهی همه جانبه با مادری است که بدون پیش‌بینی قبلی مادر شده و ممکن است کمی ‌مضطرب باشد. شما باید با دلداری دادن به او و همراهی خود آرامشش را باز گردانید و او به دلگرمی‌شما محکم‌تر و مطمئن‌تر به مادر شدن بیندیشد.
6 - تغییر در اولویت‌بندی هدف‌ها: اگر برای زندگی خود هدف‌های زیادی داشتید که با وجود بچه نمی‌توانید به آنها جامه عمل بپوشانید، آنها را از بین رفته ندانید بلکه با یک تغییر در زمان و اولویت هدف‌هایتان می‌توانید برای آینده برنامه‌ریزی کنید و به همه اهدافتان برسید و مادر یا پدر هم باشید.
با رعایت این موارد می‌توانید آمادگی نسبی برای بچه‌دار شدن پیدا کنید و نگران نباشید.
یادتان باشد بچه‌ها گل‌های باغ زندگی اند و قطعا نشاط و شوری که به زندگی می‌بخشند به تحمل سختی‌های بچه‌دار شدن می‌ارزد البته شما می‌توانید با رعایت اصول،‌ فرزندی پرنشاط داشته باشید و بر رضایت خاطر خود و فرزندتان بیفزایید و از آن سختی‌ها‌ بکاهید.

تبیان



موضوع مطلب : زندگی

ارسال شده در: ۱۳۸٩/٢/۱ :: ۱٢:٢٤ ‎ق.ظ :: توسط : رضا



موضوعات
آرشيو وبلاگ
پيوندها
RSS Feed